| YoONG さんのプロフィールYoOnG's spaceフォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
YoOnG's spaceCome fill my little world... YOU&ME MADE IN HEAVENJust ..You & Me (เรามีเรา)
แต่ก่อนแต่ไร ไม่เคยอุ่นใจ
โดดเดี่ยวเดียวดาย ข้างกายไม่มีใครสักคน ฝ่าทางชีวิต ทุกข์ภัยผจญ ฝ่าลมและฝน ก็โดยลำพัง แต่มาวันนี้ คลุกคลีกับเธอ อยู่เคียงกับเธอ แล้วทำให้ใจมีพลัง จะเดินต่อไป ไม่ยอมหยุดยั้ง หากเดินพลาดพลั้ง ฉันยังมีเธอ เราสองเคยผ่านชีวิต โดดเดี่ยว สองเราเคยเหนื่อยและท้อ เต็มที หนทางยังอยู่แสนไกลจากวันนี้ เพียงเรามีเรา หากจะเดินไปทางใด ไม่หวั่น จับมือกันเดินด้วยใจอดทน หากใครสักคนล้มลงฉุดมือกันขึ้นไป จะฝ่าประจันทุกข์อันตราย กอดคอกันไป ไม่กลัวภัยพาล Time to Say "งดเศร้า เข้าพรรษา" ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะบอกว่า มีความสุขกับการได้มีชีวิตอยู่จริงๆเลย แต่ก่อนแค่คิดว่ามีชีวิตอยู่ไปวันๆ
หาความสุขใส่ตัวแบบผิดๆ ตอนนี้ความสุขที่เกิด เกิดจากตัวเราเอง สุขมากจนอยากจะshare ให้คนอื่น ฮ่าๆๆ
แค่เนี๊ยพอแล้ว
ปล.ขอบคุณแม่ ที่ดูแลผมมาตลอด ให้อภัยทุกครั้งที่ทำผิด ให้อภัยทุกครั้งที่โกหกแม่แล้วจับได้ แม่มีความรักที่จริงใจให้เสมอ ขอบคุณครับ
ปล.2ฝากบอกทุกคนที่เข้ามาอ่าน Please remember that "ความสุขอยู่ที่ตัวคุณเอง"
ปล.3ฝากขอบคุณใครคนนึงทีทำให้ได้รับความรู้ดีๆ thanks krub...รู้สึกไหมโลกเรางดงามเพียงใด
มีเพลงของ PAUSE มาให้ฟัง คิคิ ชื่อเพลงรู้สึกไหม?เป็นHidden song หาฟังยากนะจะบอกให้
ณ ร้านขายเครื่องดนตรีแห่งหนึ่งณ ร้านขายเครื่องดนตรีแห่งหนึ่ง...
เมื่อ2-3อาทิตย์ก่อนมีความรู้สึกว่าตัวเองรู้สึกเหงาและเซ็งกับชีวิต เลยนั่งครุ่นคิดว่าจะหาไรทำแก้เซ็งดี และแล้วปิ๊ง!!! กีต้าร์ไงไม่ได้จับมานานมากแล้วตั้งแต่จบม.ปลาย
เดินวนไปวนมาหากีต้าร์โปร่งที่ไม่ได้จับมานานแต่หาไม่มันเจอ(ก็มันจะเจอได้ไงหล่ะให้เพื่อนยืมไปนานมากแล้วจนคิดว่าคงไม่มีวี่แววจะคืน) ก็เลยตัดสินใจซือใหม่ดีกว่า
เย็นวันนั้นก็เลยออกไปดูกีต้าร์แต่งตัวธรรมดาเสื้อยืดกางเกงขาสั้น(ไปคนเดียวซึ่งไปคนเดียวอยู่บ่อยๆ)ไปถึงร้านตอน2ทุ่มกว่าร้านใกล้จะปิดแล้ว เข้าไปเห็นคนขายกำลังตั้งวง
กินอาหารกันอยู่ก็ยืนเอ๋ออยู่แป๊ปนึง เจ้าของร้านก็ออกมาต้อนรับ
ผม:ผมจะมาดูกีต้าร์โปร่ง ครับไม่ทราบว่างบ5พันนี่มีตัวไหนแนะนำบ้าง?
เจ้าของร้าน: เจ้าของร้านก็ชี้ไปที่กีต้าร์ตัวนึงแล้วพูดว่า ตัวนี้เลยครับ เสียงดีสมราคาขายดีด้วย
ผม: หรอ งั้นผมขอลองเล่นดูได้มั๊ยเสียงเป็นยังไง(ของอย่างงี้มันต้องลองก่อนซื้อช่ายเปล่า)
เจ้าของร้าน: จะซื้อเลยหรือเปล่าครับ?
ผม: (ในใจผมคิดว่ายังไม่ได้ลองเลยจะบอกได้ไงวะว่าจะซื้อหรือเปล่า)ผมเลยตอบไปว่า ยังครับ ผมแค่มาดูไว้ก่อนว่ามีตัวไหนน่าสนใจบ้าง
เจ้าของร้าน: งั้นคงจะไม่สะดวกครับ เพราะตอนนี้กำลังกิน กันอยู่เลย ทันใดนั้นเจ้าของร้านก็พูดขึ้นอีกว่า ดูสิครับ พริกยังติดลิ้นอยู่เลย พร้อมกับแลบลิ้นให้ดูว่าพริกติดล้นเค้าจริงๆ
ผม: ครับๆผมเชื่อแล้วครับ (จริงๆเค้าไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นะครับ ผมก็เชื่อแล้วเพราะตอนสนทนากันอยู่กลิ่นพริกกลิ่นกะเทียมนี่หึงเลยครับ) และผมก็เดินออกจากร้านไป
แต่เรืองมันยังไม่จบแค่นั้นครับ อีกสองวันถัดมาผมลืมเรืองราวอุบาทที่เกิดขึ้นเมื่อ2วันก่อนพร้อมกับบอกตัวเองว่าเราอาจจะเข้าไปผิดเวลาก็ได้..ผมเลยกลับไปที่ร้านนี้อีกครั้ง
ผม:ผมจะมาซื้อกีต้าร์ ขอลองตัวนี้หน่อยได้มั๊ย(ตัวเดียวกะที่ผมไม่ได้ลอง2วันก่อนแหละครับ)
คนที่มาขายผมไม่ใช่เจ้าของร้านคนเดิมแต่เป้นเด็กในร้านเค้าก็หยิบมาให้ผมลอง พอลองแล้วก็ok เสียงดี อย่างที่ชอบก็เลยตกลงokซื้อตัวนี้หล่ะ
เด็กในร้านคนดังกล่าวก็จัดแจงตั้งสายกีต้าร์ให้ผม โดยใช้เครื่องตั้งสายกีต้าร์ ผมเองไม่เคยใช้งานเครื่องตั้งสายนี้เลยได้แต่ใช้ไล่เทียบเสียงเอาจากelectone
ก็เลยถามเด็กในร้านคนนั้น โดยไม่คาดหวังว่าคำตอบของเค้าจะทำให้ผมเคลียร์หรือรู้เรื่องถึงการใช้งาน
ผม: น้องเครืองตัง้สายกีต้าร์นีมันทำงาน ใช้งานยังไง?
เด็กร้าน: พี่จะซื้อหรือเปล่าหล่ะ ถ้าซื้อเดี๋ยวผมจะสอนให้
ผม: ผมเซ็งกับคำตอบของเค้าอยู่พัก แล้วก็บอกว่ารีบๆตั้งสายนะ ผมรีบไป
และผมก็เดินถือกีต้าร์ตัวนั้นพร้อมกับอารมณ์ที่รู้สึกถึงมารยาทในการขายของที่แย่ๆของร้านนี้ ทั้งที่ผมให้โอกาสในครั้งที่สองแล้ว และมันคงจะเป็นครั้งสุดท้าย ทุกวันนี้ผมเดินผ่านหน้าร้านยังไม่อยากจะมองเข้าไปเลย
ปล.ไม่รู้จะเขียนอะไร เอามาให้อ่านเพราะมันเป้นเรื่องจิงที่เกิดกับตัวเอง จิงๆแล้วเรื่องนี้อ่านแล้วมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมาย
แต่ถ้ามองลงไปแล้วมันก็เหมือนกับเหตุการณ์นี้สอนให้ผมเรียนรู้และเกิดคำถามว่า ควรจะให้อภัยกับคนที่ทำผิดซ้ำซากดีมั๊ย?หรือแค่ครั้งที่2ก็พอแล้ว...แล้วคุณหล่ะ
เจ็บแล้วจดจำและให้อภัยมั๊ย...แล้วจะกลับไปอีกมั๊ย สำหรับผม ให้อภัย แต่จะไม่เดินกลับไปอีกแล้ว
ปล.2ทิ้งท้ายด้วย Photo in lonelyday ถ่ายตอนนั่งรอรถตู้กลับบ้าน-*-
ฮ่าๆๆต่อไปนี้จะมีแต่ความสุข หรือเปล่า?ฮ่าๆๆต่อไปนี้จะมีแต่ความสุข หรือเปล่า?
ตั้งแต่เริ่มกลับมาทำสเปซเล่นอีกครั้ง รู้สึกว่าเรื่องที่เขียนในบล๊อกจะมีแต่เรื่องเศ้ราๆอุบาทๆ
ของตัวเองซะส่วนใหญ่ ต่อแต่นี้ไปคงจะมีเรืองไม่ซีเรียดมาระบายแล้วหล่ะมั้ง เพราะรู้สึกว่า
ตัวเองเจอมาหมดทุกอย่างแล้วมั้ง เกิดขึ้นอีกก็คงรับมือกับมันได้อีก สบายๆ
อาทิตย์ที่แล้วได้โอกาสเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ กลับสู่อารยธรรมโซนี่ตามเดิม หลังจากที่
หน้ามืดตามัวไปใช้nokia อยู่1ปีกว่าๆ ฮ่าๆกลับมาตายรังที่ P990i แต่กว่าจะได้นี่หายากมาก
ทำเสียเวลาไปหลายรอบ แต่ในที่สุดก็ได้มา โดยรวมก็แฮปปี้นะ ถ่ายรูปก็โอเคอ่ะ ชอบๆ รูปลงไว้
ในอัลบัมนะ ใครอยากดูก็เข้าไปดูได้เลย
2-3คืนก่อนโกหกแม่อีกแล้ว จิงๆไม่อยากทำอย่างงี้เลย บอกแม่ว่าออกไปรับน้องที่คณะ ที่ไหนได้
ไปนั่งอยู่ บางกอก กะเพื่อน3คน ไปแล้วก็ไม่ค่อยเต็มที่กับเพื่อนเท่าไหร่ 555+
ยังไงกุก็ต้องไปให้ได้
จบละ ไม่รู้จะเล่าอะไร
ปล.ช่วงนี้ฝนตกบ่อยดูแรรักษาสุขภาพกันหน่อยนะครับ
ปล.2เพื่อตัวผมเอง ช่วงนี้มีฟามสุขจิงๆ
ปล.3ขอบคุณแก้มที่ช่วยตามหาโทรสับให้นะค๊าบบบบบบบบบบ
อัพกอ่นที่จะไม่มีเวลา...อัพกอ่นที่จะไม่มีเวลา...
เปิดเทอมไปได้1อาทิตยแล้ว งานเข้าเยอะShipหายเลย เทอมนี้หนักแน่ๆ(เอาวะตายกันไปข้างนึง)
โปรเจคยังไม่ได้เริ่มแต่อาจานที่ปรึกษาให้ลองทำดูเล่นๆ เล่นมากไปหน่อยผลแลปเลยเจ๊งเลยฮ่าๆๆๆๆ
ช่วงนี้ร่างกายเสียสมดุลอย่างหนัก ปวดไหล่ ปวดคอ นอนไม่ค่อยหลับหาหมอมา2อาทิตย์แล้วยังไม่หายเลย
เริ่มหงุดหงิดตัวเอง ลางร้ายมาเยือนตั้งแต่โกนหนวดบาดคางตัวเองแล้ว 5555
เพื่อนAof ดูไผ่ยิปชี บอกว่ากุจะเสียของรักไป(ฮ่าๆเสียไปตั้งปีนึงแล้วในใจกุคิดอย่างงั้น)ตอนแรกไม่คิดว่า
จะมีอะไรเกิดขึ้นร้ายแรง แต่ก็กันไว้ก่อน แก้เคล็ดไปแล้ว แต่ก็ยังหนีไม่พ้น มีคนมาทวงของรักของหวงคืนซะงั้น
จิงๆแล้วจะเรียกว่าของรักของหวงได้ไหมเนีย แต่ก็อยู่ใกล้ตัวตลอดเวลาแทบจะ24 ชม. เฮ่อ....หวังว่าเสียไปแล้ว
คงจะได้อะไรดีๆกลับคืนมานะ
ปล. รู้สึกว่าช่วงนี้กุจะ Going down นะเนี่ย เฮ่อ.......
ปล.2 ..........เว้นวรรค ให้เติมเองละกัน
|
|
||||||||||||||||
プライベート メッセージの送信
RSS の取得
このスペースを紹介
Live.com に追加
つながりに追加
アラートにサインアップ
|
|
